Verse spinazie-ricotta tortelloni van Hanos

Bij Hanos kocht ik van de vers-afdeling deze verse pasta met spinazie-ricotta vulling. Hij was héérlijk, de echte smaak van de spinazie en ricotta was goed te proeven. Ik vond het gelijkwaardig aan zelfgemaakte gevulde pasta en is dus kant en klaar voor € 5,98 te koop bij Hanos.

Ik kocht er een Bolognesesaus van een Italiaans merk bij Hanos bij en die was ook goed te eten. En ik eet normaal NOOIT saus uit potjes, maar deze smaakte goed.

Hanos is overigens een heerlijke winkel. Vooral op de vers-afdeling en de kookboekenafdeling kan ik uren rondstruinen! Helaas is het een groothandel en niet toegankelijk voor iedereen. (Heb je een KvK nummer? Vraag dan een Hanos-pasje aan en kijk zelf eens in deze heerlijke winkel.)

De proefdagen zijn een aanrader!

Paarse, aromatische Cuberdons

Weet jij wat cuberdons zijn?

In België kwamen we overal deze mooie paarse driehoekige snoepjes tegen, Cuberdons.

In eerste instantie dachten we dat het bonbons waren, maar dat zijn het zeker niet!

Het zijn forse suikersnoepjes (denk: formaat en gewicht van een grote bonbon) in een kegelvorm van ongeveer 2,5 cm breed met een omhulsel dat te vergelijken is met suikergoed. Ze zijn gevuld met een vloeibare binnenkant en wegen best zwaar.

De smaak is bosbes/ blauwe bes-achtig en de paarse kleur is om bij weg te dromen!
Ik vond de snoepjes heel verrassend, iets dat wij hier in Nederland niet kennen, ook niet iets vergelijkbaars. Zelfs de gelatine-achtige vulling is moeilijk te vergelijken. Het komt niet in de buurt van jam, maar is heeft ook niet de dikte van siroop. En de smaak is zeer aromatisch, erg mmmmmm.

De snoepjes heten cuberdons en worden in België ook neuzeke, tsoepke, Gentse neus of topneus genoemd. Dit vanwege de vorm, die wegheeft van een neus.

De cuberdon heeft een beperkte houdbaarheid van 3 weken. Hierna begint de binnenkant te versuikeren. Door de beperkte houdbaarheid wordt de cuberdon niet geëxporteerd en is hij dus alleen in België te verkrijgen. De cuberdon wordt als streekproduct erkend.

Ook leuk om te weten; sinds een aantal jaren wordt de smaak van de cuberdon gebruikt bij het beschrijven van smaakseigenschappen door wijnkenners.

Als je een keer in Brugge of Gent komt, probeer ze dan een keer!

Eénpersoons mosselpannetjes

In België aten we mosselen en die krijg je dan in schattige éénpersoons-pannetjes. Ze waren er in alle kleuren en toen ik de maandag daarna mosselen in bier maakte en alleen de grote oude zwarte pan had, waar we met onze vorken in zaten te prikken, vond ik het tijd om op zoek te gaan naar kleine éénpersoons mosselpannetjes. Gekleurde zijn helaas nergens te vinden, niet in Nederland tenminste.
Witte wel! Dus ik kocht bij horecagroothandel Hanos (ook zo'n heerlijke winkel!)eenpersoons-pannetjes van 18 cm en was er zoo blij mee!
Gisteren dan de herkansing mosselen eten. Ik greep de gelegenheid aan om ze dit keer in witte wijn te maken.
De pannetjes waren een succes. Staat erg leuk en zo'n pannetje helemaal alleen voor jezelf is ook heerlijk...

Zo maakte ik de mosselen

Nodig voor 2:

2 kg mosselen
klontje boter
1 zakje mosselgroente (of 1 wortel, 1 ui, 1 prei, 1 stengel bleekselderij, gesneden)
1 zakje mosselkruiden (optioneel)
1 teentje knoflook, gehakt
1 laurierblaadje
1 kwart rode peper, fijngesneden
2 grote glazen witte wijn

Spoel de mosselen goed onder de koude kraan af. Geef schelpen die open staan een tik met een mes of iets hards. Als ze dicht gaan, kun je ze nog gebruiken. Blijven ze open staan, gooi ze dan weg.

Laat de boter smelten en smoor de helft van de groenten samen met het laurierblaadje, de knoflook en de rode peper in de pan, zodat ze een beetje zacht worden. Doe de helft van de mosselen erbij en dan de andere helft van de groenten. Strooi de mosselkruiden er overheen. Giet de wijn erbij en doe het deksel op de pan. Laat de mosselen ongeveer 10 minuten koken en schud de pan af en toe om.
De schelpen die geopend zijn kun je eten. De gesloten schelpen niet.

Romige aubergine uit de oven met tzaziki

Dit recept is geïnspireerd op het recept van de populaire chef en kookboekenschrijver, Yotam Ottolenghi. Je vindt het all over foodblog-land,  en ik waagde ook een poging om ze te maken, de aubergines uit de oven.

Alleen met mijn 'eigen' sausje er op. (Het originele sausje is er één met karnemelk)

De aubergine wordt in de oven heerlijk romig en smaakvol, echt comfort food.

Bij ons zal het in vervolg vaker op het menu staan.

Ik strooide er roze peperkorrels over, maar laat die volgende keer weg!

Zo maak je dit simpele gerechtje:

Nodig voor 2

2 aubergines

tijm

olijfolie

zout, peper

Saus

dikke yoghurt (griekse)

teen knoflook

stuk komkommer, ongeveer 3 cm

olijfolie

azijn

zout, peper

(eventueel ter garnering granaatappelpitjes)

Verwarm de oven op 200 graden voor.

Snijd de aubergines doormidden en kerf met een mes een ruitpatroon in de bovenkant. Besmeer de bovenkant met olijfolie met een kwastje en laat even intrekken. Herhaal dit nog drie keer. De aubergine zuigt de olie op.

Strooi er wat tijmnaaldjes en zout en peper over en leg ze in een ovenschaal. Zet in de oven en laat 30-40 minuten bakken.

Maak ondertussen de tzaziki;

Rasp de komkommer in sliertjes en laat goed uitlekken in een zeef. Je kunt met de achterkant van een lepel duwen om het sap er uit te drukken. Pers de knoflook uit in de yoghurt, doe er een theelepel olijfolie bij en een theelepel azijn bij. Meng de komkommer er door en breng op smaak met peper en zout.

Voor een romig resultaat kun je eventueel een schepje creme fraiche toevoegen.

De aubergines zijn na 40 minuten mooi bruin geworden en kunnen uit de oven. Schep er wat saus op.

In het originele recept worden er granaatappelpitjes en z'atar overheen gestrooid. Ik deed het niet, maar je kunt het proberen!

Mini-Delicious voor kinderen (zó leuk)

Gisteren lag de nieuwe Delicious weer op de deurmat, jippie!

De cover is deze maand prachtig en het thema is Italië. Maar er zat een verrassing bij; een mini Delicious, voor mini-koks.

Juist, de mini Delicious is speciaal voor kinderen en hij is zoó ontzettend leuk. Het was genieten toen ik hem doorlas.

Het is dus speciaal geschreven voor kinderen en basics worden uitgelegd. Er staan ‘simpele’ gerechtjes  in en ik betrapte mijzelf er op dat ik de receptjes ook wel erg leuk vind om te maken. Lekker simpel!

Minimagazine van Delicious

Wonderkind

In het mini-magazine worden een aantal kinderen geïnterviewd en mijn mond viel open van verbazing. Wat een wonderkinderen zijn dit. (denk Masterchef voor kinderen)

Zo kan het dus ook! Doe mij ook maar zo’n kind, geweldig. Het feit dat zo’n kind alleen al geïnteresseerd is in eten en koken zegt al veel over het kind. Zo kom je ze niet vaak tegen.

Bijvoorbeeld dit kind:  Emile van 11 maakt het liefst sushi en brood. Hij heeft een eigen volkstuintje en kweekt onder meer sla, rucola, bonen, bieten, radijs, waterkers en wortel.

Hij vist graag en heeft een vis schoongemaakt. Hij vindt zalmforel lekkerder dan gewone zalm en lust zelfs oesters (!)

Ik verbaas me over het feit dat hij überhaupt het verschil weet tussen de zalmforel en zalm en dat hij weet wat rucola en waterkers is. Geweldig dit. Ik ken kinderen die al iets ouder zijn en niet eens weten wat boerenkool of bloemkool is, (heel frustrerend zulke ignorant kinderen) of zelfs volwassenen die niet weten wat rucola is. Heus, ze bestaan echt!  

Ik denk dat ouders een aandeel in hebben in de interesse voor koken van hun kind, het is een onderdeel  van de opvoeding om ze te betrekken bij koken en ze over eten te leren.

Ik zou zeggen, haal de Delicious van deze maand zelf, en geniet van de leuke verhalen van de speciale mini-uitgave.

Mooie Herfstchocolade bij V&D

Bij V&D kocht ik deze mooie herfst-chocolaatjes voor mijn lief.

En omdat ze zo fotogeniek zijn, krijgen ze een plekje op mijn blog.

Overigens zijn er nog véél meer mooie te koop zoals kleine pompoentjes, eikeltjes enz.

Dadels (3) : Krokante broodjes van bladerdeeg met zoete dadelvulling

Uit de reeks blogposts 'Dadels', is hier weer een van mijn creatieve uitspattingen met, je raadt het al, dadels als ingrediënt.

Ik maakte een tijdje geleden heerlijke krokante dadelbroodjes van bladerdeeg.

De vulling doet denken aan die van een pecanbroodje, maar dan zonder de pecannootjes en met dadels! Een heerlijke zoete caramel-achtige vulling met stukjes zoete dadel.

Vooral warm uit de oven is dit comfort food!

Ik maakte ze zo;

Nodig voor 2:

2 plakjes bladerdeeg, ontdooid

150 ml slagroom

2 el schenkstroop

5 dadels, in grove stukken

1 ei

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Snij de ontdooide plakjes bladerdeeg doormidden, je hebt nu vier gelijke repen.

Doe de slagroom in een steelpannetje en laat warm worden. Los de stroop er in op en doe de dadels erbij. Laat de saus 5-10 minuten zachtjes koken. Als het goed is, wordt de saus dikker.  Laat de saus afkoelen. Nu wordt de sausvulling nog iets dikker en is hij makkelijk te scheppen.

Schep de vulling op twee repen bladerdeeg, laat de randjes vrij. Maak de randjes een beetje nat met wat water. Maak in de overige twee repen bladerdeeg met een mes sneden in de breedte, maar laat de randen vrij. Leg deze plakken op de plakken waar de vulling op ligt en duw de randen goed dicht.

Kluts een ei in een kom en bestrijk de broodjes met een kwast ermee.

Laat 20 minuten in de oven bakken, of tot ze mooi bruin en knapperig zijn. (Die van mij werden ietsje te bruin)

Je kunt de broodjes zowel warm als koud eten. Kijk uit, want de vulling blijft lang heet!